Przedszkole eko w Sianowie
Żłobek Gminny "Skrzat" w Sianowie

ul. Słowackiego 3
76-004 Sianów

Tel/fax. (094) 318-52-94
przedszkole.sianow@wp.pl

Wtorek 25. Lipca 2017
Imieniny: jakuba, Krzysztofa i Walentyny

Przedszkole gminne w Sianowie

BAJKOTERAPIA

Jaki jest wpływ bajkoterapii na dzieci?

Bajkoterapia pomaga w przezwyciężeniu lęków związanych z różnymi sytuacjami. Wykorzystuje się odpowiednio dobrany tekst. Dzięki temu w psychice dziecka pojawia się pozytywne myślenie, dzieci zaczynają rozumieć swoje uczucia, ich przejawy, a także przyczyny. Bajki terapeutyczne pokazują jak trzeba sobie radzić i przedstawiają pewne wzorce postępowania. Sprawiają, że dzieci zaczynają rozumieć świat, w którym żyją, przestają czuć się samotnie.

Autorką bajek terapeutycznych w Polsce jest psycholog Maria Molicka. Wyróżnia ona trzy rodzaje bajek terapeutycznych:

  • psychoedukacyjna
  • psychoterapeutyczna.
  • relaksacyjna

Bajka relaksacyjna:

Jej celem głównym jest wyciszenie, odprężenie, uspokojenie dziecka; posługuje się wyobrażeniem, które opiera się na trzech strukturach:

  • Słuchowej - np.: słyszysz śpiew ptaków, szum wody…itp.
  • Wzrokowej - widzisz pole maków, szczyty gór, morskie fale…itp.
  • Czuciowej - czujesz krople deszczu na twarzy, podmuchy wiatru, pijesz wodę ze pobliskiego źródła..itp..

W bajkach relaksacyjnych miejsce akcji zawsze jest bezpieczne, przyjazne i spokojne. Bohater opowiadania obserwuje i doświadcza wszystkimi ”zmysłami” miejsca, w którym się znajduje. W bajce relaksacyjnej występują specyficzne wydarzenia, którym przypisuje się silne działanie oczyszczające, uwalniające od napięć i negatywnych emocji. Sugestywna relaksacja przechodzi na coraz głębsze poziomy, odprężając kolejno mięśnie, rozszerzając naczynia krwionośne. Osoba, która opowiada, bądź czyta bajkę terapeutyczną, sama powinna być odprężona i zrelaksowana. Tekst należy podawać spokojnym, ciepłym i przyciszonym głosem.

Bajka psychoedukacyjna:

Bajka psychoedukacyjna ma na celu poszerzenie repertuaru zachowań dziecka, poprzez poznanie bohatera bajki, który ma podobny problem. Poprzez kontakt ze światem bajki uczy się jak go rozwiązać , a tym samym pokonać. Dziecko ma możliwość poszerzenia samoświadomości, co sprzyja uczeniu się zachowań w sytuacjach trudnych. Bajki psychoedukacyjne powinny opowiadać o emocjach, o rozpoznawaniu ich i nazywaniu. Bohaterami bajek psychoedukacyjnych mogą być ludzie, zwierzęta, bądź rzeczy o ludzkich cechach. Bajki te są wsparciem procesu wychowania. Oto przykładowe tytuły bajek psychoedukacyjnych: Bajka o leniuszku, Bajka o małym bałaganiarzu , Bajka o misiu co nie chciał spać, itp.

Bajka psychoterapeutyczna:

Bajka taka jest dłuższa w stosunku do pozostałych, ma rozbudowanąfabułę. Jej zadaniem jest obniżenie lęku, dowartościowanie, budowanie pozytywnych emocji, przekazywanie odpowiedniej wiedzy o sytuacji lękowej i wskazanie sposobów radzenia sobie z nią. Po wysłuchaniu bajki , dziecko albo ją przyjmie, albo odrzuci. Jeżeli treść bajki budzi żywe zainteresowanie dziecka, to znak, że silnie utożsamia się z bohaterem. Mechanizmy, dzięki którym bajki psychoterapeutyczne mają oddziaływać, to naśladownictwo i identyfikacja, asymilacja wiedzy, przedstawienie wzorów, które nie są dziecku znane. Redukcja lęku następuje poprzez kontakt zbodźcemo średniej sile, wywołującym lęk. Stopniowe oswajanie lęku w końcu pomaga go przezwyciężyć. Bajki psychoterapeutyczne wytyczają nowy kierunek w terapii, określanej bajkoterapią.

Oto kilka przykładowych bajek terapeutycznych dla dzieci:

1."Bajka o pajączku" - odrzucenie dziecka   przez grupę

2."Bajka o mróweczce" - niepowodzenia w nauce

3."Bajka o wróbelku" - lęk przed szkołą

4."Bajka o kotku" - lęk przed nieznanym otoczeniem

5."Bajka o pszczółce" - odkrywanie własnych talentów i możliwości

6."Amelka" - Choroba  w  rodzinie

Pamiętajmy, że historia nie zawsze działa od razu. Często jest to proces, który musi potrwać. Dokonuje się on w dziecku. To ono po „przepracowaniu” opowieści albo ją przyjmie, albo odrzuci. Dziecko nie musi każdej potraktować jako ważnej. Może się też zdarzyć, że jej nie zrozumie. Czasem dzieci powracają do określonych tekstów  dopiero po jakimś czasie. Najskuteczniejsze zaś – jak się zdaje – są te, do których dziecko chce powracać co jakiś czas. Jest to sygnał, że dziecko tej właśnie historii potrzebuje, że utożsamia się z jej bohaterem, że daje mu to wiele satysfakcji. Nie musimy rozmawiać o przeczytanym tekście, ale jeśli dziecko tego chce, wyjdźmy naprzeciw jego oczekiwaniom. Mówmy jednak tyle, ile chce usłyszeć – odpowiadajmy konkretnie na pytania, nie moralizujmy, nie tłumaczmy. Dobrą metodą zobaczenia, co w bajce było dla dziecka ważne jest zaproponowanie mu rysunku do wysłuchanej historii.

Opracowała:

Paula Kosmowska