Przedszkole eko w Sianowie
Żłobek Gminny "Skrzat" w Sianowie

ul. Słowackiego 3
76-004 Sianów

Tel/fax. (094) 318-52-94
przedszkole.sianow@wp.pl

Wtorek 25. Lipca 2017
Imieniny: jakuba, Krzysztofa i Walentyny

Przedszkole gminne w Sianowie

Dobry początek

DOBRY POCZĄTEK - WSPÓŁPRACA PODCZAS ADAPTACJI

Adaptacja jest procesem wielopłaszczyznowym, w efekcie którego następuje przystosowanie do nowego środowiska, do nowych sytuacji i warunków. Dla małego dziecka takim nowym otoczeniem społecznym jest przedszkole. Bardzo ważne jest, by proces ten przebiegał w atmosferze wzajemnego zrozumienia i poczucia bezpieczeństwa. Rozpoczęcie edukacji przedszkolnej to mała rewolucja w życiu rodzinnym, która może się wiązać z pewnymi trudnościami i wzbudzać ambiwalentne emocje. Dziecko styka się z wieloma zmianami, np. zmiana przyzwyczajeń, rytmu dnia, odmienne oczekiwania, nauka obcowania z innymi dorosłymi i z rówieśnikami. Niektóre dzieci potrzebują wówczas większego wsparcia ze strony rodziców i personelu przedszkola. Należy podkreślić rolę pomocy dorosłych, bowiem od tego, jak dziecko wejdzie w tą nową rzeczywistość, będą zależeć jego późniejsze relacje z ludźmi. Kontakty te są matrycą przyszłych relacji społecznych. Dziecko dobrze przystosowane do przedszkola ma silną motywację do wywiązywania się z powierzonych mu zadań i ról społecznych, staje się ufne co do swoich predyspozycji i umiejętności, otwiera się na nowe doświadczenia. Natomiast gdy nie jest przystosowane, brak mu wewnętrznej motywacji i osiąga gorsze wyniki, odseparowuje się od reszty grupy, zamyka się na różnorodność bodźców, którą oferuje przedszkole.

Trudności adaptacyjne, które mogą przeżywać rodzic i dziecko w początkowym okresie pobytu w przedszkolu:

-        trudności w zaakceptowaniu nowych sposobów zaspokajania potrzeb dziecka;

-        zdenerwowanie rodzica i jego przeżycia związane z oddaniem dziecka do przedszkola;

-        negatywne stany emocjonalne rodzica często powodujące pojawienie się stanów lękowych u dziecka;

-        brak zaufania do personelu przedszkola;

-        trudności dziecka w nawiązaniu kontaktu z nieznanymi osobami (personelem, rówieśnikami);

-        dezorientacja przedszkolaka w nowym otoczeniu, brak znajomości funkcji pomieszczeń i sposobów korzystania ze znajdujących się tam urządzeń (zwłaszcza toaleta, łazienka i szatnia);

-        brak znajomości organizacji dnia w przedszkolu i związane z tym problemy w orientacji czasowej;

-        brak lub słabe poczucie przynależności do grupy;

-        inna pozycja w grupie rówieśniczej niż w domu rodzinnym;

-        brak znajomości zasad i reguł dotyczących współżycia w grupie i trudności w dostosowaniu się do wymagań otoczenia;

-        zmiana sytuacji rodzinnej - podjęcie pracy przez matkę, pojawienie się rodzeństwa, rozwód rodziców, przeprowadzka, zmniejszenie czasu poświęcanego dziecku, zmęczenie nadmiarem obowiązków;

Potrzebne pozytywne doświadczenia i czas, aby dziecko mogło zaakceptować nową rzeczywistość i przystosować się do niej. Silna więź emocjonalna z rodzicami i innymi domownikami sprawia, że u dziecka zostaje zachwiane poczucie bezpieczeństwa (lęk separacyjny). Przedszkolakom potrzebne jest wówczas wsparcie wymagające dużego zaangażowania rodziców i personelu przedszkola oraz wzajemnej korelacji działań. W celu zwiększenia szansy na sukces adaptacyjny trzeba odpowiednio wcześnie przygotować dziecko na to doświadczenie.

 Co może zrobić rodzic, żeby pomóc dziecku w adaptacji do przedszkola

-        Wytworzyć w dziecku pozytywne nastawienie. Starać się rozbudzić ciekawość dziecka, zainteresowanie miejscem, wręcz sprowokować radosne oczekiwanie na pobyt w przedszkolu. Dziecko szybciej sie do niego zaadaptuje i zniesie niedogodności.

-        Już kilka tygodni wcześniej zacząć rozmawiać z dzieckiem o tym, jakie zmiany je czekają. Z cierpliwością odpowiadać na wszystkie pytania i wątpliwości dziecka. Okazywać werbalnie i niewerbalnie zrozumienie dla jego uczuć, zwłaszcza wtedy, kiedy są negatywne. Starać się wprowadzić w domu elementy harmonogramu dnia przedszkola.

-        Czytać dziecku odpowiednie książki, by poznało, zrozumiało i polubiło przyszłe miejsce swojego pobytu.

-        Warto wybrać się wcześniej z dzieckiem do przedszkola, zwiedzić je, jeśli jest taka możliwość - uczestniczyć w zabawach z innymi, pobawić się z dzieckiem
w przedszkolnym ogrodzie. W miejsce znane wchodzi się z mniejszym lękiem i obawami.

-        Spacerować wielokrotnie w kierunku przedszkola - oglądać je, rozmawiać o nim i informować dziecko, że jest to jego przedszkole, że tu będą jego koleżanki i koledzy, zabawki, jego panie.

-        Starać się włączyć dziecko w zakup przedszkolnej wyprawki, żeby miało możliwość wybrania kapci, worka, piżamki.

-        Nigdy nie powinno się straszyć dziecka przedszkolem. Nawet jeśli są to z pozoru niewinne komunikaty, np. W przedszkolu wreszcie nauczysz się dobrych manier.

-        W miarę możliwości odbierać dziecko wcześniej (przynajmniej w pierwszym miesiącu).

-        Zapewnić dziecku odpowiednią liczbę ubrań na zmianę, a w razie "przygody" nie wyciągać konsekwencji.

-        Ubierać dziecko wygodnie. Nie zakładać mu ubrań utrudniających rozbieranie się, np. paski, liczne guziki.

-        Podpisać lub w inny sposób oznakować wszystkie ubrania dziecka, które pozostają w przedszkolu, kapcie (pełne, najlepiej na rzepy), buty niesznurowane, by dziecko mogło samodzielnie je odnaleźć i włożyć.

-        Wspierać samodzielność dziecka, pracować nad nią. Przyzwyczajać je do samoobsługi, pozwalać dziecku i zachęcać je do samodzielnego załatwiania potrzeb fizjologicznych, mycia rąk, rozbierania i ubierania się, jedzenia. Zakres oraz poziom posiadanych przez dziecko umiejętności samoobsługowych wpływa na jego poczucie bezpieczeństwa i niezależności w nowym otoczeniu.

-        Nie przynosić do przedszkola jedzenia z domu.

-        Oduczać dzieci od smoczków i butelek - nie przynosić ich do przedszkola.

-        Zachęcać dziecko do zdobywania doświadczeń społecznych, nawiązywania nowych znajomości, np. w piaskownicy, w rodzinie. W miarę możliwości zostawiać dziecko pod opieką innych, znanych mu osób.

-        Starać się nie mówić do dziecka, spieszczając wyrazy - dostarczać poprawnych wzorców mowy, stymulować mowę dziecka. Starać się prowokować do mówienia.

-        Ujednolicać działania dom - przedszkole, aby dziecku łatwiej było przystosować się do nowej rzeczywistości. Wdrażać dziecko do przestrzegania umów i zasad. Nauka roli przedszkolaka wymaga od dziecka umiejętności podporządkowania się, przestrzegania pewnych reguł postępowania w grupie, umiejętności zaspokajania swoich potrzeb.

-        Stosować raczej krótkie pożegnania.

-        Nie okazywać dziecku własnych rozterek przy pozostawianiu go w przedszkolu. Pamiętać, że udzielają mu się emocje dorosłych, nawet jeśli obie strony nie są tego świadome. Dzieci to doskonali obserwatorzy mowy ciała.

-        W pierwszych dniach pozwolić dziecku zabrać "cząstkę domu" do przedszkola, np. ulubioną maskotkę.

-        Przypomnij maluchowi, kiedy po niego przyjdziesz (określ czas w sposób konkretny, zrozumiały np. po obiedzie, po podwieczorku).

-        Przekazywać nauczycielowi/wychowawcy słabe i mocne strony dziecka, przejawiać zainteresowanie jego rozwojem, funkcjonowaniem w grupie.

-        Nie komentować w obecności dziecka jego zachowania w przedszkolu i postępowania nauczyciela. Unikaj nadmiernego wypytywania o szczegóły, zwłaszcza w sposób sugerujący trudności („płakałeś?; tęskniłeś za mamusią?; nie byłeś głodny?”). Bardzo ważna jest również dobra współpraca między rodzicami a nauczycielkami, oparta na wzajemnym zaufaniu.

-        Nagradzać dziecko za każdy przejaw radzenia sobie z nową rolą, za naukę nowych umiejętności.

-        Poświęcać czas i uwagę na bycie wyłącznie z dzieckiem - wskazane są tu zabawy paluszkowe, masażyki, rymowanki, zabawy konstrukcyjne (podążanie za dzieckiem zamiast narzucania mu własnych pomysłów).

-        Wzbogacać wiedzę przez literaturę dla rodziców.

Opracowała: mgr Róża Mural - Gruchot