Przedszkole eko w Sianowie
Żłobek Gminny "Skrzat" w Sianowie

ul. Słowackiego 3
76-004 Sianów

Tel/fax. (094) 318-52-94
przedszkole.sianow@wp.pl

Wtorek 21. Listopada 2017
Imieniny: Janusza, Marii i Reginy

Przedszkole gminne w Sianowie

PROGRAM GIMNASTYKI

PROGRAM GIMNASTYKI KOREKCYJNO - KOMPENSACYJNEJ

DLA DZIECI W WIEKU PRZEDSZKOLNYM

Opracowała Elżbieta Niedbała

nauczycielka Przedszkola Gminnego

            w Sianowie.

SPIS TREŚCI:

WSTĘP…………………………………………………………………………..3

OPIS SPOSOBU REALIZACJI CELÓW KSZTAŁCENIA I ZADAŃ USTALONYCH W PODSTAWIE PROGRAMOWEJ WYCHOWANIA PRZEDSZKOLNEGO…………………………………………………………..4

CELE GIMNASTYKI KOREKCYJNO – KOMPENSACYJNEJ……………..5

ZADANIA I  ZASADY…………………………………………………………5

METODY  I  FORMY ………………………………………………………….6

POZYCJE WYJŚCIOWE DO ĆWICZEŃ…………………………………   …6

TREŚCI………………………………………………………………………….8

SPOSOBY OSIAGĄNIA CELÓW W ZALEŻNOŚCI OD POTRZEB I MOŻLIWOŚCI DZIECI………………………………………………………   9

 WSKAZÓWKI ORGANIZACYJNE………………………………………….13

STANDARDY EDUKACYJNE……………………………………………….13

EWALUACJA (Ankieta )……………………………………………………   14
BIBLIOGRAFIA……………………………………………………………….15

ZAŁĄCZNIKI (scenariusze ćwiczeń)………………………………………….16

 

WSTĘP:

Rozwój cywilizacyjny, nieustanne i szybkie tempo zmian zachodzących w środowisku otaczającym dziecko odbija się w sposób niekorzystny na narządy ruchu, a także narządy wewnętrzne, zwiększając tym samym niewydolność układu oddechowego i sercowo-naczyniowego.

U dzieci i młodzieży pojawiają się wady postawy i deformacje stóp. Zmianom tym, traktowanym jako przejaw procesu ewolucji można by nie przeciwdziałać, gdyby nie upośledzały one wydolności organizmu. Ponieważ ograniczają one jego możliwości funkcjonalne, należy je uznać za niekorzystne i drogą odpowiednich czynników ograniczyć lub usunąć ich negatywny wpływ. Postępowanie wyrównawczo-korekcyjne ma na celu likwidację wady lub zahamowanie jej dalszego rozwoju, a tym samym przywrócenie prawidłowej postawy ciała. Gimnastyka korekcyjna jest głównie kierowana do dzieci z wadami postawy nie wymagającymi jeszcze postępowania rehabilitacyjnego. Są to dzieci, u których wady są wynikiem słabego umięśnienia, dystonii mięśniowej  oraz nieprawidłowego nawyku w utrzymywaniu postawy ciała.

Korekcja wad postawy  jest procesem  długotrwałym i może trwać kilka lat, musi też być przemyślana i konsekwentnie stosowana aby dała oczekiwane rezultaty. Wady nie zauważone i nie korygowane nasilają się w miarę dojrzewania i dorastania dziecka. Nie korygowane w porę mogą nawet doprowadzić do trwałych zniekształceń i w konsekwencji do kalectwa.

 

„...dobrze ukształtowanego dziecięcia trzeba pilnować, aby równie dobrze rosło, aby tej pierwiastkowej budowy nie nadwerężyło, słabych zaś i źle utworzonych tak należy kierować i prowadzić, ażeby te zboczenia sprostować i uchybienia, ile można, naprawić”.                                                                                                                                           

Jędrzej Śniadecki

 

OPIS SPOSOBU REALIZACJI CELÓW KSZTAŁCENIA I ZADAŃ USTALONYCH W PODSTAWIE PROGRAMOWEJ WYCHOWANIA PRZEDSZKOLNEGO:

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ z dnia 23 grudnia  2008 r. DLA PRZEDSZKOLI, ODDZIAŁÓW PRZEDSZKOLNYCH W SZKOŁACH PODSTAWOWYCH ORAZ INNYCH FORM WYCHOWANIA PRZEDSZKOLNEGO

Celem wychowania przedszkolnego jest:

(…..)

3) kształtowanie u dzieci odporności emocjonalnej koniecznej do racjonalnego radzenia sobie w nowych i trudnych sytuacjach, w tym także do łagodnego znoszenia stresów i porażek;

5) stwarzanie warunków sprzyjających wspólnej i zgodnej zabawie oraz nauce dzieci o zróżnicowanych możliwościach fizycznych i intelektualnych;

6) troska o zdrowie dzieci, ich rozwój fizyczny oraz sprawność fizyczną, aby chciały i mogły uczestniczyć w zabawach  i grach sportowych;

 Cele te są realizowane, w miarę możliwości, we wszystkich obszarach działalności edukacyjnej przedszkola.

(…..)    

Dla osiągnięcia tych celów edukacyjnych należy wspomagać rozwój, wychowywać i kształcić dzieci w następujących obszarach:

(…)

5. Wychowanie zdrowotne i kształtowanie sprawności fizycznej dzieci.

(…)

Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:

1) dba o swoje zdrowie; zaczyna orientować się w zasadach zdrowego żywienia, np. nie upiera się przy nadmiernym jedzeniu słodyczy, chipsów;

2) dostrzega związek pomiędzy chorobą a leczeniem: poddaje się leczeniu, wie, że zastrzyki są konieczne;

3) jest sprawne fizycznie lub jest sprawne na swoje możliwości, jeżeli jest dzieckiem z zaburzeniami ruchowymi;

4) jest na tyle zahartowane, aby uczestniczyć w zajęciach, zabawach i grach w ogrodzie, parku, na boisku.

Treści edukacji zdrowotnej występują  w wielu obszarach wychowania przedszkolnego. Ze względu na dobro dzieci, należy zadbać o kształtowanie ich świadomości zdrowotnej oraz nawyków dbania o własne zdrowie w codziennych sytuacjach  w przedszkolu oraz współpracując w tym zakresie z rodzicami.

CELE GIMNASTYKI KOREKCYJNO – KOMPENSACYJNEJ

CEL GŁÓWNY:

  • Skorygowanie istniejących zaburzeń statyki ciała i doprowadzenie jej, o ile jest to możliwe do stanu prawidłowego.
  • Niedopuszczenie do powstania wad postawy, gdy zaistnieją warunki sprzyjające ich powstaniu

CELE SZCZEGÓŁOWE:

  • Wdrażanie do samoegzekwowania nawyku prawidłowej postawy we wszystkich sytuacjach i czynnościach dnia codziennego.
  • Opanowanie przez dziecko i jego środowisko opiekuńcze wiedzy i      umiejętności dotyczących spraw jego zdrowia.

 

ZADANIA:

  • Poznawanie możliwości własnego organizmu.
  • Wdrażanie do higieny osobistej.
  • Kształtowanie nawyku prawidłowej postawy.
  • Wyposażenie dziecka w zasób wiedzy i umiejętności niezbędnych do podejmowania systematycznych oraz samodzielnych działań, których  celem jest podnoszenie poziomu sprawności ruchowej i zwiększenie wydolności organizmu. 
  • Wytworzenie silnej i wytrzymałej stabilizacji mięśniowo-więzadłowej kręgosłupa, uaktywnienie układu ruchowego oraz krążeniowo-oddechowego.

 

ZASADY:

  1. Stosowanie i przestrzeganie odpowiednich pozycji wyjściowych.
  2. Stosowanie zmienności tych postaw w staniu, klękach, leżeniu przodem i tyłem.
  3. Rozdzielność ćwiczeń o podobnym charakterze, oddziałujących na te same grupy mięśniowe.
  4. Uwzględnianie zmienności i charakteru pracy mięśni (ćwiczenia statyczne i dynamiczne).
  5. Przestrzeganie dokładności wykonywanych ćwiczeń.
  6. Wprowadzenie elementów humoru.
  7. Wzmacnianie wiary we własne siły.
  8. Wyrabianie nawyku prawidłowej postawy w czasie stania, w chodzie, w biegu i siadzie.
  9. Unikanie ćwiczeń przeciążających stopę statycznie.
  10. Unikanie ćwiczeń obciążających stopę dynamicznie.

 

METODY:

-         Samodzielne doświadczenia i przeżycia dziecka.

-         Zadania stawiane mu do wykonania.

-         Ćwiczenia utrwalające.

FORMY:

-         Zabawy ruchowe.

-         Gry ruchowe.

 

POZYCJE WYJŚCIOWE DO ĆWICZEŃ:

Podstawowe pozycje wyjściowe do ćwiczeń przedstawiono uwzględniając ich korzystny lub szkodliwy wpływ na korygowanie wad.

1.LEŻENIE TYŁEM.

Pozycja wyjściowa do ćwiczeń mięśni brzucha, oddechowych i obręczy barkowej. W pozycji tej uzyskuje się największą bierną korekcję postawy oraz największe odciążenie od działania sił grawitacji. Tułów w leżeniu tyłem powinien być ułożony prosto w stosunku do płaszczyzny pośrodkowej, głowa nie zadarta i nie pochylona ku przodowi, kark cofnięty ku tyłowi, łopatki ściągnięte, barki przylegają do podłoża, ramiona w rotacji zewnętrznej, brzuch wciągnięty, pośladki ściśnięte, nogi złączone i wyprostowane, stopy obciągnięte.

2.LEŻENIE PRZODEM.

Jest pozycją wyjściową do ćwiczeń mięśni grzbietu, pośladkowych i obręczy barkowej. Pozycja ta podobnie, jak i leżenie tyłem zapewnia znaczną korekcję nadmiernych krzywizn kręgosłupa. Położenie tułowia i nóg podobnie jak w poprzednio opisanej pozycji, ramiona w bok przodem zgięte, głowa spoczywa

na rękach.

3.SIAD PROSTY.

Pozycje siedzące są dogodnymi pozycjami wyjściowymi szczególnie dla ćwiczeń obręczy barkowej i ćwiczeń oddechowych, a także mięśni grzbietu i brzucha. Wszystkie pozycje siedzące zmniejszają lordozę lędźwiową.

4.SIAD SKRZYŻNY.

Jest pozycją korzystna i często stosowana w gimnastyce korekcyjnej, jednakże nie pozwala ona na dłuższe utrzymywanie tułowia w wyproście. Siad skrzyżny jest szczególnie polecany w przypadkach koślawości kolan i stóp.

5.SIAD SKULONY.

Jest pozycją niekorzystną, pogłębiającą wadliwe ustawienie górnej części tułowia, a więc pochylenie głowy, wysunięcie barków do przodu i pogłębienie kifozy piersiowej.

6.SIAD UGIĘTY.

Może być stosowany w tym czasie kiedy dzieci nie ćwiczą, z tym zastrzeżeniem, że oparcie dłoni o podłogę powinno być z tyłu tułowia, a ramiona znajdować się w rotacji zewnętrznej.

7.SIAD NA ŁAWECZCE.

Jest pozycją szczególnie dogodna do ćwiczeń stóp bez obciążenia oraz do ćwiczeń mięśni brzucha. W celu korekcji ustawienia barków i kifozy piersiowej dłonie trzymają tylną krawędź ławeczki, a ramiona są w rotacji zewnętrznej.

 8.SIAD ROZKROCZNY.

/ na ławeczce/ To najbardziej polecana pozycja wyjściowa do stosowania w gimnastyce korekcyjnej, ponieważ zapewnia prawidłowe ustawienie miednicy i duże  uniezależnienie tego ustawienia od ruchów ramion. Ponadto w siadzie rozkrocznym stosunkowo najłatwiej jest utrzymać przez dłuższy okres czasu poprawne ustawienie tułowia i głowy.

9.SIAD KLĘCZNY.

Jest równie dobra pozycja wyjściową, a korekcja postawy w tej pozycji jest utrzymywana także stosunkowo długo i łatwo. W siadzie klęcznym stopy oparte grzbietem o podłoże powinny być skierowane palcami do wewnątrz, w przeciwnym razie podłużne sklepienia stóp będą ulegały biernemu odkształcaniu pod wpływem ciężaru ciała spoczywającego na piętach.

10.KLĘK PROSTY.

W tej pozycji istnieje tendencja do pogłębiania się lordozy lędźwiowej na skutek pociągania miednicy w dół przez mięsień prosty uda.

11.KLĘK JEDNONÓŻ.

Zgięcie jednej nogi w stawie biodrowym i związane z tym oddalenie dalszych przyczepów mięśni pośladkowych po tej samej stronie powoduje bardziej poprawne niż w klęku obunóż ustawienie miednicy. Pozycja ta jest stosowana do ćwiczeń skośnych mięśni brzucha.

12.KLĘK PODPARTY.

Jest pozycją szczególnie korzystną do ćwiczeń rozluźniających kręgosłup ponieważ jest on w tej pozycji odciążony, a brak tarcia o podłoże zapewnia swobodę ruchów. Klęk podparty jest szczególnie polecany w przypadku pleców okrągłych ponieważ jednocześnie koryguje kyfotyczne ustawienie piersiowej części kręgosłupa i pogłębia lordozę lędźwiową poprzez bierne opadanie kręgosłupa w dół.

13.ZWIS.

Stosowany jest w gimnastyce korekcyjnej w celu korygowania nadmiernych krzywizn kręgosłupa, które pod wpływem ciężaru ciała ulegają biernemu wygładzeniu.

14.POSTAWA STOJĄCA.

Jest pierwotną i najważniejsza pozycją wyjściową w gimnastyce, jednakże w odniesieniu do ćwiczeń korekcyjnych omawiana jest na końcu ponieważ stwarza najwięcej trudności w utrzymaniu poszczególnych odcinków ciała w skorygowanym ustawieniu podczas wykonywania ćwiczeń.   Jest ona jednak bardzo ważną pozycją wyjściową ponieważ właśnie w postawie stojącej ocenia się jej poprawność, a nawykowe utrzymywanie prawidłowej postawy w różnych sytuacjach życia codziennego jest jednym z zadań ćwiczeń korekcyjnych. W pozycji stojącej można wykonywać cały szereg najróżniejszych ćwiczeń mięśni obręczy barkowej, brzucha, grzbietu i pośladków oraz ćwiczeń oddechowych.

 

TREŚCI:

1/Kształtowanie nawyku prawidłowej postawy – reedukacja posturalna:

a/ uświadomienie dziecku jego defektu,

b/ korygowanie wady poprzez przyswojenie korekcji lokalnych, a następnie globalnych,

c/ wyrobienie wytrzymałości posturalnej, to jest zdolności do długotrwałego utrzymywania skorygowanej postawy,

d/ utrwalanie prawidłowej postawy w najrozmaitszych warunkach zbliżonych do życia codziennego automatycznie, to jest bez udziału ciągłej kontroli świadomości.

2/Zabawy i ćwiczenia ogólnokształtujące:

a/ ćwiczenia oddechowe:

-         wolne,

-         wspomagane,

-         sterowane,

-         oporowe,

b/ ćwiczenia rozluźniające:

-         ogólne,

-         miejscowe.

3/Zabawy i ćwiczenia specjalne:

a/ ćwiczenia zwiększające ruchomość odcinkową i rozciągające mięśnie przykurczone:

-         w obrębie kręgosłupa,

-         w stawach biodrowym i barkowym,

b/ ćwiczenia wzmacniające wybiórczo zespoły mięśni osłabionych,

c/ ćwiczenia mięśni grzbietu i obręczy barkowej,

d/ ćwiczenia mięśni brzucha,

e/ ćwiczenia mięśni skośnych i mięśnia poprzecznego brzucha.

WSKAZÓWKI ORGANIZACYJNE.

1.W organizacji zespołu ćwiczeń korekcyjnych potrzebna jest współpraca

   lekarza, pielęgniarki wychowawcy grupy, rodziców i nauczyciela gimnastyki   

   korekcyjnej. Kwalifikacji dzieci, które wymagają postępowania korekcyjnego 

   dokonuje lekarz.

2.Dzieci zakwalifikowane do zespołu ćwiczeń korekcyjnych należy podzielić w

   zależności od wieku. Wskazany jest także podział uwzględniający rodzaj  

   wady.

3.Liczebność zespołu nie powinna być większa niż 10 – 15 dzieci.

4.Zajęcia powinny odbywać się 2 razy w tygodniu.

5.Czas trwania ćwiczeń w zależności od wieku uczestników:

-         3 – 4 latki – 10 – 20 minut,

-         5 –  latki – 20 – 30 minut.

6.Strój dzieci powinien umożliwić obserwację ich postaw. Dzieci powinny

   ćwiczyć w samych spodenkach i bez obuwia.      

 

STANDARDY EDUKACYJNE

  1. Dzieci prawidłowo oddychają podczas wykonywania ćwiczeń ruchowych.
  2. Dziecko zna swoje możliwości, trudności i ograniczenia.
  3. Dziecko posiada motywację  i pracuje nad korygowaniem swoich wad.
  4. Dziecko ma wykształcony nawyk prawidłowej postawy we wszystkich sytuacjach dnia codziennego.
  5. Dziecko posiada wiedzę i umiejętności dotyczące jego zdrowia.
  6. Dziecko przestrzega zasad bezpieczeństwa podczas gier, zabaw i ćwiczeń korekcyjnych.
  7. Dziecko jest odporne na niepowodzenia
  8. Dziecko dostrzega konieczność wizyt kontrolnych u lekarza.

 

EWALUACJA :

W  ewaluacji  uwzględnia się  opinie wychowanków , rodziców , nauczycieli ,  przedstawicieli organów  prowadzących oraz  sugestie nadzoru  pedagogicznego .

Sposoby  ewaluacji :

Þ       Analiza dokumentów – dziennik zajęć,

Þ       Ankiety – kierowane do  rodziców ,

Þ       Ocena realizacji „Programu Gimnastyki Korekcyjno - Kompensacyjnej” na półrocznej i końcowej radzie pedagogicznej.